साहित्य, सृजना र संवाद

♠लक्ष्मी गौतम आज धेरै दिनपछि अतितका पानाहरू पल्टयाउन मन लागेको छ किन हो किन त्यहि नमिठो बिगतलाइ सम्झेर बेस्सरी रून मन लागेको छ । यथर्था कोपिला फक्रिएर फूल बन्छ । तर फूलबाट कोपिला कहीलै...

गायक तथा संगितकार हर्क चाम्लिङ राई नेपाली भाषी भुटानी गायक हुन् । कला, साहित्य र लेखनमा सानैदेखि कलम चलाउदै आएका राइ समाजिक...

@अर्जुन प्रधान अब कविता पनि टेलिभिजनको मञ्चमा देखिने भएको छ। झापाबाट “मेरो कविता : द रिदम अफ पोयट्री” नामको...

यम बराल र विश्व नेपाली संयूक्त आवाजमा ‘साथी’ गीतको म्यूजिक भिडियो यही चैत्र ३ गते बुधबार काठमाडौंको विश्वज्योती हलमा पत्रकार सम्मेलन गरी...

मन देखि मनसम्म कार्यक्रम समुदायका कवि/श्रष्टाहरूले विश्व भूटानी साहित्यिक संगठन(GBLO)सँग सहकार्य गर्दै संचालनमा आएको एउटा साहित्यिक/काब्यिक प्रश्तुतिकरणको श्रृंखला हो। हिजो शनिबार हैरिसबर्गमा...

   कविता आमा ! मलाई तिमी मातेको मन पर्छ मातेकै सुरुमा यो नरभक्षी व्यवस्थाले जन्माएको हिटलरको दरसन्तान जस्तो बाउसँग मुखमुखै लागेको मनपर्छ तिम्रो सपना रुँदै हिँड्ने त्यो एकान्त डगरमा तिमी मातेर लर्बराउँदै हिँडेको...

http://youtu.be/egUD_6Iwb3g Netra P. Acharya 'Basanta Dikteli' reciting his Poem. नेत्र प्रसाद आचार्य 'वशन्त दिक्तेली GBLO Texas Chapter कविता वाचन गर्दै Camera: A. K. Rana Sampang 'Ekalabya' Video...

अर्जुन प्रधान विश्वभर छरिएर रहेका नेपाली प्रतिभाहरूको समुन्नत मञ्च निर्माण गर्ने उद्देश्यसहित सुरु गरिएको “मेरो भोइस युनिभर्स सिजन...

(Poem by Nischal Pradhan) I ask the moon, who is more prettier than you? Moon says it's you. I ask the roses, who is more beautiful than...

@अर्जुन प्रधान देश, माटो अनि त्यही माटोको टिका आशै आशाको एउटा सपना भित्र एक भूटानी कथा-ब्यथा । देश भनेको केवल नक्सामा कोरिएको सिमाना होइन। त्यो माटोको गन्ध हो। त्यो निधारमा लगाइने टिका हो। त्यो आफ्नै भनेरचिनाउने पहिचान हो। जब मानिस आफ्नो माटोबाट टाढा हुन्छ, उसले घर मात्रै गुमाउँदैन, उसले आफूलाई नै खोज्न थाल्छ। यही खोज, यही पीडा र यही आशालाई केन्द्रमा राखेर बनेको चलचित्र ‘देश खोज्दै जाँदा’ भूटानी शरणार्थीहरूको कथा बोल्नेगम्भीर र संवेदनशील कृति हो। यसका निर्देशक हुन् प्रकाश आङ्देम्बे। साहित्यकारको रूपमा चिनिएका आङ्देम्बे स्वयंशरणार्थी जीवनको यथार्थसँग नजिकबाट गुज्रिएका व्यक्ति भएकाले फिल्ममा बाहिरबाट हेरिएको दृष्टि होइन, भित्रबाटआएको आवाज सुनिन्छ। त्यसैले यो कथा अभिनयजस्तो कम र बाँचिएको अनुभवजस्तो बढी लाग्छ।