@अर्जुन प्रधान
टेकनाथ रिजाल भूटानी नेपाली समुदायका एक सम्मानित नेता हुन्। उनले आफ्नो जनताको अधिकारका लागि आवाजउठाए। त्यसकै कारण भूटानका तत्कालीन राजाले उनलाई दश वर्षभन्दा बढी समय जेलमा राखे। उनले कुनै अपराध गरेकाथिएनन्।उनको मात्र एउटा "दोष" थियो, आफ्नो जनताको हकका लागि बोल्नु।
लन्डनस्थित एम्नेस्टी इन्टरनेशनलले उनलाई "Prisoner of Conscience" अर्थात् विवेकको कैदी घोषित गर्यो। यसकोअर्थ हो ,उनलाई कुनै अपराधका लागि होइन, केवल आफ्नो विचार र विश्वासका कारण जेलमा राखिएको हो। अन्तर्राष्ट्रियरेडक्रसले पनि उनको निर्दोषिता स्वीकार गर्यो। अमेरिकी राष्ट्रपति रोनाल्ड रेगनले हस्तक्षेप गरेपछि मात्र उनको ज्यान बच्यो।
दश वर्षभन्दा बढी जेलमा बिताएपछि अन्तर्राष्ट्रिय दबाबले गर्दा उनी रिहा भए। तर रिहा हुनासाथ उनलाई भूटानबाटनिकालियो। उनको अरबौं रुपैयाँ मूल्यको सम्पत्ति जफत भयो। कुनै क्षतिपूर्ति दिइएन। कुनै माफी मागिएन। केवल देशबाटखेदियो।
रिहाइपछि पनि शक्तिशाली सञ्जालहरूले उनलाई एक्लो पार्न र थप पीडा दिन छाडेनन्। संसारका धेरै मञ्चहरूले उनकोकुरा सुनेनन्। मिडियाले ध्यान दिएन। न्याय भएन।