स्वीकारोक्ति सिद्धान्त र स्वीकृत साहित्य

0
270

कविता
पत्थरले फोर्न नसकेको
ओखर जस्तो निधारहरु
भुइचाँलोले चर्काँउनु नसकेको
वीर नेपालीको छातीहरु
गरीबीले निल्न नसकेको
स्वाभिमानको शिरहरु
मुत्युले हार मानेको अवाजको पुकारहरु
दौडेर कहिले नथaक्ने सफा बदाल जस्तो मनहरु
केवल एउटा सिमा रेखाले
कती अभागी बनायो
दिएर नगलेको यो हातलाई
स्वायम माग्ने बनाँयो
मैधान छोडेर नभागने यो मुटुलाई
धुजा धुजा परेर
यती सरो कम्जोर बनाँयो
हिजो पुर्खाहरुले बहदुरीले संसार चिनाए
अब उसो ती पुर्खाको सन्तातीहरुले
कलमले चिनाँउने छन्
शब्द-शब्द मिलाएर संसार भरको नेपालीलाई उन्ने छन्
जस्को लागि बिजुवा जस्तो नफलाके पनि हुन्छ
ए पापी च्याट्याङ हो
अब उसो रगतको बर्षा हैन
सिर्जानको बर्षा हुने छ
तब मात्रै सुकेर खाटो बसेको आँसुहरु मौलाँउने छन्
हाँस्न भुलेको चियाबारी हाँस्ने छ
उज्यालो नछाएको ओडरमा
दिनहरुको हिसाब हुने छ
बिना अर्थ ओइलीएर झरेको फुलले पनि
सुगन्धा फैलाएर
एउटा सपान बुन्ने छ
जो हिमाल जस्तो स्वाछ अनि अटल रहने छbidur

SHARE
Next articleHistory and meaning of TECHNOLOGY

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here