काठमाण्डौं क्षेत्र नम्बर दुईः पूरानालाई पन्साउन खोज्दै नयाँ उम्मेद्वार

0
370

भूपाल लुइटेल/१६ कात्तिक, काठमाण्डौं । केन्द्रको प्रतिनिधी छान्न चार बर्षपछि भइरहेको यो चुनाव विगतको जस्तो संविधान बनाउनका लागि भइरहेको छैन । संविधान कार्यान्वयनका लागि संघीयता कार्यान्वयनको पहिलो खुड्किलो मानिएको यो चुनावलाई राजनीतिक दलहरुले राजनीतिक संक्रमण सकिएको र विकास र समृद्धिका लागि आफ्नो उम्मेद्वारी रहेको बताइरहेका छन् ।

तर विकास गर्ने बेलामा बाहानामात्र बनाएको आरोप लगाउँदै कतिपय नयाँ उम्मेद्वारले पूराना र कहलिएका नेताहरुलाई चुनौती थपिरहेका छन् । यस्तो चुनौती काठमाण्डौं दुईमा पनि छ । जहाँ पूर्बप्रधानमन्त्री एवं एमाले नेता माधव कुमार नेपाल र कांग्रेस पूर्ब सांसद दिपक कुइँकेल विवेकशील साझा पार्टीका उम्मेद्वार डा. सूर्यराज आचार्यको चुनौती खेपिरहेको आंकलन गरिएको छ । रौतहटको गौरमा जन्मिएका ६५ बर्षीय माधव कुमार नेपाललाई सर्बसाधारण अस्थिर राजनीतिज्ञ भनेर आलोचना गरिरहेका छन् । ०४८ सालदेखि सांसदमा पुगेका नेपालले काठमाण्डौंबाटै जित्दा पनि रौतहटको प्रतिनिधी बन्न गएकोमा यहाँका मतदाता चित्त दुःखाइरहेका छन् ।

घर दैलोमा हिडेका माधव कुमार नेपाल

काठमाण्डौंको कोटेश्वरमा बस्दै आएका नेपाल भने आफूले बिकास निर्माणमा मात्र नभई पार्टीको जिम्मेवारीमा रहँदासमेत महत्वपूर्ण कार्य गरेको बताउँछन् । नेपाल भन्छन् ०४७ सालको संविधान निर्माण गर्दादेखि माओवादीलाई शान्ति प्रक्रियामा ल्याउदासम्म मैले खेलेको भूमिका अहम छैन भनेर सायदै नकारिएला ।

राजनीतिक परिवर्तनका लागि १३ बर्षको उमेरदेखि राजनीतिमा आबद्ध भएको स्मरण गर्दै नेपाल भन्छन जनताको जीवनस्तर परिवर्तनकै लागि भनेर बैंकमा खाएको जागिर पनि त्यागे, १५ बर्ष त भूमिगत भएर हिड्नुपर्यो त्यतिमात्र कहाँ होर अढाई बर्ष त बन्दी नै भए । प्रधानमन्त्री भएका बेला शान्ति प्रक्रिया टुंगोमा पुर्याउन समेत सफल भएको दावी गर्दै आइरहेका छन् । विकासै गरेन भन्नेहरुलाई नेपाल आफू प्रधानमन्त्री भएका बेला गरिव र सुकुम्बासीलाई १४ हजारसम्म घर बाढेको स्मरण गराउँदै एमाले र बामपन्थीका लागि भोट दिन आह्वान गर्दै हिडिरहेका छन् । यद्यपी आफ्नै क्षेत्रको शहरभित्रको गरिवीले पिल्सीएका र बिकास समृद्धिका भोका जनताले भने उनले राजनीतिक परिवर्तनका लागि खेलेको भूमिकालाई सम्मानै गरेपनि त्यसलाई गौण मान्न थालिसकेको टिप्पणीहरु भइरहेका छन् ।

अन्य जिल्लाकाले जस्तो यहाँका उम्मेद्वारले विकासका आधारभूत पूर्वाधार बनाउछु भन्नु परेको छैन । तर भएकाको अवस्था यस्तो भद्रगोल छ कि त्यसको व्यवस्थापन गर्न नवनिर्माण गर्न भन्दा गारो छ । बाटो पिर भन्दा धुलोको पिर, आफ्नो घर नभएपनि अर्काको घर भत्किदा खेप्नु पर्ने पिर, शहरभित्रको गरिवी, व्याप्त बेरोजागारी आदिका कारण मतदाताहरु त्यसलाई सम्बोधन गर्ने उम्मेद्वार खोजिरहेका छन । यस्ता समस्या सम्बोधन गर्ने उम्मेद्वारलाई खोला किनारमा बस्ने मतदाताले पनि सम्झिरहेका छन् । तर उम्मेद्वारहरु भने आफूले नै जनताका यस्ता समस्या समाधान गर्ने बताइरहेका छन् ।  बिगतमा जितेर जिम्मेवारी लिने बेलामा क्षेत्र त्यागेर अर्कै ठाउँमा पुग्ने नेताबाट यस्ता समस्या समाधान नहुने तर्क गर्छ कांग्रेसका उम्मेद्वार दिपक कुइँकेल । बाटोघाटो, स्थानीय तहको क्षेत्र मिलान आदिमा आफुले भूमिका खेलेको दावीसहित कुइँकेल माधव कुमार नेपाललाई चुनौती दिदै हिडिरहेका छन् ।

घरदैलोकाक्रममा कांग्रेसका दिपक कुइँकेल

तर जनता भने माधव कुमार नेपालको मात्र होइन दिपक कुइँकेलको पनि आलोचना गर्न पछि परेका छैनन् । पूरानो पार्टी भएर पटक पटक सत्ताको स्वाद लिएर केही नगरेको भन्दै उनिहरु कांग्रेसका उम्मेद्वारप्रति पनि सकारात्मक छैनन् । त्यसैले उनिहरु आफ्नो क्षेत्रमा काम नगरे पनि हारि जिती देशी बिदेशीले चिनेको भन्दै माधव कुमार नेपालकै पक्षमा देखिन्छन् । भावि प्रधानमन्त्री भइहाले केही गर्लान कि भन्दै कतिपय व्यक्तिहरु मदन भण्डारीको छविसँग तुलना गर्दै एमालेकै कुरा गरिरहेका छन् । अझ उनिहरुको आशा अब स्थायी सरकार भएर समृद्धि ल्याउनेका पक्षमा देखिएको छ ।

७४ हजार ७ सय ५६ जना मतदाता रहेको यो क्षेत्रमा स्थानीय तहको मतदानमा एमाले १९ हजार १९६ मतका साथ पहिलो, कांग्रेस १५ हजार ६२७, माओवादीले ५ हजार ७३४ र राप्रपाले ४ हजार ८५१ मत प्राप्त गरेको छ । गठबन्धन भएकाले मत एमाले र माओवादीको २४ हजार ९ सय ३० मत हुँदा कांग्रेस राप्रपा झण्डै ४ हजार मतले पछाडी छन । अर्थात उनिहरुको २० हजार ४ सय ७८ मत मात्र छ । यो बाहेक विगतमा मदन भण्डारीदेखिको विरासत रहेको यो क्षेत्र एमालेको पकड क्षेत्र समेत रहेकाले कांग्रेसलाई कमजोर मानिएको छ ।

अझ यी दुबै पार्टीका लागि टाउको दुःखाई बनेको छ, बिबेकशील साझा । अनि यो पार्टीका उम्मेद्वार बनेका छन पूर्वाधारविद्को रुपमा एसीयामै कहलिएका सूर्यराज आचार्य ।

घर दैलोमा हिडेका बिबेशील साझाका सूर्यराज अाचार्य

कास्कीमा जन्मिएका ५५ बर्षीय आचार्य बिना तामझाम, बिना तडकभडक, बिना संगठन चुनावमा होमिए पनि उनको पृष्टभूमी कम्युनिष्ट नै हो । २०३६ सालमा अमृत साइन्स क्याम्पसमा आइएसी पढ्दा नै त्यो बेला मालेको विद्यार्थी संगठनमा लागेका आचार्य एक बर्षपछि अखिल त्यागेर पढाईमै मात्र ध्यान केन्द्रित गर्न लागे । पढाई लेखाईमा गरेको मेहनतको फल आचार्यले राम्रै पनि पाए । जापानमा पूर्वाधारविदको रुपमा काम गरिसकेका आचार्यले नेपालमै पनि झण्डै ५ वर्ष सरकारी सेवामा काम गरे । तर सरकारी काम गर्दाको बखत भएको उनको अनुभूतीले नीति निर्माण बनाउने ठाउँ राजनीति सुध्रिन आवश्यक रहेको ठम्यायो । यसैकारण राजनीतिमा होमिएको बताउने आचार्य जनताकोमा मत माग्न घरदैलोमा पुग्दा उत्साह र निराश दुबै बोक्ने गरेका छन् । अरु दललाई उदाहरण दिएर आक्रोश खन्याउनेहरुलाई उनि सम्झाइरहेका छन भने आफ्नो पार्टीको बाटो बताइरहेका छन् ।

मतदातासँग कुरा गर्दै सूर्यराज अाचार्य

घरदैलोमा हिड्दै गर्दा कतिपय मतदाताले राजनीतिले गरि खाने बाताबरण नै बिगारेको भन्दा आचार्यको मन कुडिने गरेको छ । घुमघामका लागि जादासमेत नेपालीलाई विदेशीले यो त यतै लुक्छ कि भनेर शंका गर्ने अवस्थामा देशलाई पुर्याइएको भन्दै एक मतदाताले गरेको प्रश्नमा आचार्य भनिरहेका छन् हामी अब त्यस्तो हुन दिदैनौं । पूराना पार्टीबाट वाक्क दिक्क भइसकेका कतिपय मतदाताले अब बिबेकशील साझाले पनि केही गरेन भने केही हुनेवाला छैन भनेको पनि सुन्छन आचार्य । यस्ता आवाजहरु सुन्दा उनलाई आफ्नो पार्टीप्रति बढ्दै गएको भरोसाले आत्मविश्वास पनि जगाउने गरेको छ । यसैकारण उनि भन्दैछन् अब माधव नेपाल वा दिपक कुइँकेलहरु देशका लागि असान्दर्भीक हुनुभयो ।

तर कतिपय बिश्लेषकहरुको बिचारमा बिवेकशील साझा पार्टीको चुनाव चिन्हबारे जनतालाई जानकारी नै नहुनु र बामपन्थी पार्टीहरुको एकतामा कार्यकर्ताले इमान देखाए विवेकशील साझा भोट काट्ने कैचीको रुपमा सिमित हुन सक्छ ।

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here